
Stal nierdzewna cieszy się opinią materiału całkowicie odpornego na korozję. To przekonanie jest jednak tylko częściowo prawdziwe — i może prowadzić do kosztownych błędów projektowych oraz eksploatacyjnych.
Mit: stal nierdzewna nigdy nie rdzewieje Faktem jest, że stal nierdzewna zawiera co najmniej 10,5% chromu, który tworzy na powierzchni cienką warstwę pasywną chroniącą przed utlenianiem. Warstwa ta jest jednak podatna na uszkodzenia — szczególnie w środowiskach bogatych w chlorki, takich jak woda morska czy niektóre środki czyszczące.
Mit: każdy gatunek stali nierdzewnej nadaje się wszędzie Różne gatunki mają różną odporność korozyjną. Popularny gatunek 1.4301 (AISI 304) sprawdza się w większości zastosowań ogólnych, ale w kontakcie z chlorkami konieczne jest zastosowanie gatunku 1.4404 (AISI 316L) lub wyższego.
Fakt: korozja często wynika z błędów montażu Kontakt stali nierdzewnej z metalami aktywnymi, np. stalą węglową, może wywołać korozję galwaniczną. Równie groźne są zarysowania powierzchni i osadzający się w nich brud, który przy braku właściwej pielęgnacji staje się zarzewiem korozji wżerowej.
Znajomość tych zależności pozwala świadomie dobierać materiały i unikać przedwczesnego zużycia instalacji.